Яке аз маъхазҳои бостонӣ оид ба Рустами достон деворнигораҳои Саразм аст. Дар он ҷо симои Рустам хеле бар гирифтор шудани паҳлавон Аврод ба дасти Рустам, ҷанги Рустам бо Аржангдев, деви Сафедро куштани Рустам, хеле ҷолиб тасвир ёфтааст. Оид ба паҳлавонӣ, тавонмандӣ ва диловарии Рустам баъдҳо, дар садаҳои пеш аз вуруди ислом, дар осори мардуми эронитабор ба монанди «Ёдгори зарирон», «Дарахти асурик» ва ҳатто дар бозмондаҳои осори суғдии қадим низ ишоратҳо рафтааст. Симои

 Рӯзи шанбеи гузашта як гурӯҳ кормандони Китобхонаи миллӣ аз ҳисоби Иттифоқи касабаи Китобхона барои истироҳат  ба дараи Ромит рафтанд. Тобистон, ки ҳавои шаҳр дар дами гармои шадид мепечад, рафтан ба дараҳову соҳили рӯдхонаҳо ҳаловати дигар дорад.

 Ромит аз дараҳои афсонавии кишвар аст, ки бахусус рӯзҳои истироҳати тобистонӣ ҳазорон сокинони пойтахтро, ки аксари онҳо кормандони ин ё корхонаву

 Дар давоми солҳои 1965-1985 масъалаи мақоми забони тоҷикӣ дар ҷомеа ягон маротиба дар сатҳи роҳбарикунандаи ҳизбию давлатӣ ва муассисаҳои илмии ҷумҳурӣ мавриди муҳокимаи ҷиддӣ қарор нагирифта буд.  Баръакс, онҳо сиёсати русикунонии ҷомеаи ҷумҳуриро (бевосита, бо нишондоди роҳбарияти ҲКИШ -КПСС) амалӣ мегардониданд. Дар натиҷаи чунин сиёсати якҷониба мавқеъи забони тоҷикӣ дар ҷомеъаи тоҷикон коста гардид. Истифодаи забони тоҷикӣ асосан дар гуфтугузори кӯчагиву

 Фарҳанги тафсирии сезабона (тоҷикӣ-русӣ-англисӣ) доир ба хоҷагии ҷангал дар соҳаи илми ҷангал иқдоми нахустин ба шумор меравад. Дар фарҳанг истилоҳот доир ба хоҷагии ҷангал, намудҳои асосии дарахтон ва ҷангалҳо, барўйхатгирӣ, баҳисобгирӣ, ҷангалҳои муҳофизатӣ, буриши ҷангалҳо, равишҳои умумии барқароршавии ҷангал, касалиҳо, зараррасонҳо ва ҳашарот, сӯхтори ҷангал ва ғайра, ҳамчунин баъзе истилоҳоти бо ин илм алоқаманд-хокшиносӣ, геоморфология, экалогияи муҳити

 Шабе торику тирамоҳӣ буд. Бонкдори пир дар ҳуҷраи корияш аз гӯшае ба гӯшае қадам мезад ва маросими меҳмониеро ба ёд меовард, ки ӯ понздаҳ соли пеш дар тирамоҳ баргузор карда буд. Дар ин нишаст мардумоне оқилу огоҳ ҷамъ омада, суҳбати ҷолиберо гарм гирифта буданд. Зимнан, аз ҳукми қатл мегуфтанд. Бештари меҳмонон, ки миёни онон донишманду рӯзноманигор ҳам кам набуд, аксаран ба ҳукми қатл мухолиф буданд. Онҳо ин абзори ҷазоро мансух, барои кишварҳои масеҳӣ ношоисту норавою

 Ҳафтае қабл  чандин номгӯй китоб ба теъдоди 250 адад  аз ду нашриёти кишвар - “Донишварон” ва “Эр- граф” ба Китобхонаи миллии Тоҷикистон ворид гардиданд. Ҳамаи ин китобҳо дар нимсолаи аввали соли ҷорӣ интишор ёфтаанд. Инҳо:

1. “Фарҳанги тафсирии истилоҳоти хоҷагии ҷангал” Агентии хоҷагии ҷангали назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Душанбе – 2019  3- нусха.