Афродида зани ҷавони хеле зебое будааст, ки либосҳои зариф мепӯшида ва шавқу завқи зиёди бо худ доштани ҷавоҳироти зиёд доштааст. Ҳамеша лабханд мезада ва мегӯянд худ ошиқи лабхандҳои худ буда. Чашмонаш ҳамонанд осмони тобистон обӣ, пӯсте ба сафедии кафи дарё, ки аз он ба дунё омада буд. Мӯйҳояш ранги тиллоӣ дошта, ба мисоли шуои Хуршед ба ҳангоми ғуруб будааст.

   Дар асотири Юнони Қадим илоҳаи ишқу зебоӣ  духтари Зевс ва Диана. Мувофиқи ривоятҳои асотири дигар кафки баҳр пайдо шудааст. Афродита дар шакли зебоиҳои баҳору табиат падидор  мегардад, 

  Шоҳмирзои Хоҷамуҳаммад аз ҷумлаи он нависандагони тоҷик аст, ки осораш  дар саҳифаи ҷаҳонии интернет дар торнамои шахсии ӯ таҳти унвони “Ахтари зулматсӯз” қобили дарёфт ва мутолиа аст, ки аз тамоми ҷаҳон  мешавад онро дастрас намуд ва ҳамарӯза алоқамандони зиёде дар нуқоти мухталифи олам вориди он мешаванд ва фикру мулоҳизаи худро дар мавриди навиштаҳои ин пажуҳишгар иброз медоранд. “Солеҳаи даврон” низ ба сурати комил дар ин

  62 нафар донишомӯзони Донишгоҳи миллии Тоҷикистон бо фармони Ректори ин боргоҳи маърифат, академик Муҳаммадюсуф Имомзода муддати бистучор рӯзи корӣ дар Китобхонаи миллӣ таҷриба хоҳанд омӯхт. Меҳрангез Темирова-як тан аз ин донишомӯзон таассуроти рӯзҳои аввали таҷрибаомӯзии худро ин гуна рӯи коғаз овардааст:

Тибқи  Фармони ректори  Донишгоҳи миллии Тоҷикистон аз 06.02. 2019  сол 62 нафар донишҷўён барои таҷрибаомўзӣ ба Маркази такмили ихтисоси Китобхонаи миллии Тоҷикистон

  Тўрахон Аҳмадхонов 1 июни соли 1935 дар деҳаи Шаршари ноҳияи Данғара ба олами ҳастӣ омадааст. Ў шуъбаи актёрии Институти давлатии санъати театрии ба номи А.В. Луначарский шаҳри Маскав (1960) ва курси олии коргардони Театри марказии тамошобини навраси шаҳри Маскав (1971)-ро хатм намудааст.

   Қалъаи таърихии Хуҷанд дар маркази шаҳр, дар соҳили рости дарёи Сир дар масоҳати 200 х 300 м. ҷой гирифтааст. Атрофи қалъаро деворҳои баланд, ки қисман хароб гаштаанд, иҳота мекунанд. Аслан қалъаи  бостонӣ аз асри VII то асри XIX арзи вуҷуд доштааст.

   Дар давраи Истиқлолият Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои рушди ҳарчӣ бештари фарҳанги миллӣ ва ҳифзи мероси ниёгон аҳамияти ҷиддӣ медиҳад.

   Ҳам шоир буд ва ҳам рӯзноманигор, ҳам нависанда ва ҳам фарҳанг‌навис, ҳам пажӯҳишгар ва ҳам мутарҷим. Ҳунари ровигӣ дошт, ғазалиёти классиконро хеле хубу ҷолиб мехонд. Садои ҷаззоб дошт, шеърро ба маъно мехонд, аз қироаташ кас ба маънии шеър мерасид.

  Аҳмади Шомлу ( тахаллусҳояш «А» (Алиф), «Бомдод» ва «Субҳ»; 12 декабри соли 1925 дар шаҳри Теҳрон ба дунё омадааст. Шоири эронӣ. Таҳасилоти  ибтидоӣ  ва  мутавасситаро ба таври