Табрикномаи маҳфилиёни «Дастони моҳир” бахшида ба Рузи модарон

Азизу меҳрубонам кист? Модар ,

Фурӯғи дидагонам кист? Модар.

Забони модарӣ  омўхт бар ман,

Ҳамеша дар забонам кист? Модар.

Сафои рўи одам офтоб аст,

Сафои хонадонам кист? Модар.

Сўзани ту аз сутуни қасри тилло қимат аст...

   Ман нависандаи ин сатрҳо ҷавоне ҳастам, ки модар дорам. Ва гумон мекунам чун модар дорам, саодати оламро ҳам дорам. Ин саодатро миллионҳо нафар аз сокинони кишвар доранд. Пас ин саодатро набояд аз даст дод. Дору надори мо, сарвати мо ҳамин модарони моянд, ки бояд дар замоне, ки офтоби пирӣ сари муборакашонро бо гарди сафед нуронӣ мекунад, тадриҷан қуввату мадор аз даст медиҳанд, пойи равон гум мекунанд, ин моем, ки муттакояшон бошем, асои дасти пириашон гардем ва нагузорем,

«Матбуоти даврӣ-ҳифзкунандаи таърих ва фарҳанги миллат»

   Чунин ном дошт ҳамоише, ки баъд аз зӯҳри имрӯз бо ширкати ҷамъе аз донишмандон, пажӯҳишгарон, устодони бахши журналистика дар Китобхонаи миллӣ баргузор шуд. Ин ҳамоиш ба ба муносибати  Рўзи матбуоти тоҷик бахшида шуда буд.

  Ҳамасола ҷомеаи журналистии тоҷик иди касбии худро 11 март, ки ба рӯзи нашри аввалин рузномаи тоҷикӣ - «Бухорои шариф» рост меояд, 

Гар биҳишти нақд бошад модар аст...

   Модар шахси муқаддас аст. Вақте  ки  симои  ў  пеши   назар  меояд, аз чашмони  ў, балки аз тамоми  ҳастияш   нур  меборад. Ин нур роҳи ояндаи  ҳаётамонро   равшан  месозад. Зан-модар аз  ҳама  қиматтарину   азизтарин   шахс  дар  олами  ҳастист. Мехри беҳамтои  модар  ба  мисли  хуршед  дар  рўз ва  мисли моҳтоб дар шаб шуъла мезанад,  ки  ба  тамоми  олам  саховатмандона  нур  мепошад, ишқи  поки  модар  ба  мисоли  чашмаҳо  пурҷўшест, ки  ташту биёбонро гулистон  мекунад.

   Бузургон  гуфтаанд: «Дар  хонае,ки зан–модар 

Рӯзат муборак, эй фариштаи замин

Обрўи аҳли дин аз хоки пои модар аст

Ҳар чӣ дорад ин ҷамоат аз дуои модар аст

Он чӣ дар васфи биҳишт фармуд Қуръони                                                                        карим

Соҳиби Қуръон бигуфто, зери пои Модар аст

    Дар сарзамини зебоманзараи мо баробари омадани фасли зебои сол баҳори нозанин идҳои зеботарини мо шуруъ мегардад.

Фаъолияти пурсамари шуъбаи илми-таҳқиқотии Китобхонаи миллии Тоҷикистон

   Шуъбаи илмӣ-таҳқиқотӣ дар сохтори Китобхонаи Миллии Тоҷикистон (собиқ Китобхонаи давлатии Тоҷикистон ба номи Абул­қосим Фирдавсӣ) соли 1969 таъсис ёфт. Тўли фаъолияти беш аз 40 солаи Китобхонаи миллии Тоҷикистон (яъне то соли 1969) дар ин ҷо китобу маҷмўа, дастурҳои библиографӣ, методӣ, таҳқиқотӣ, маълумотномаҳо, нишондиҳандаҳо, мақолаҳои илмию оммавии зиёд ба табъ расиданд, ки масоили китобхона гуногуни ба китобу китобхона марбутро баррасӣ менамуданд.

Страницы