Аз оғози Наврӯз ба унвони Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз номи як қатор сарони давлатҳо ва ҳукуматҳои кишварҳои хориҷӣ ба муносибати ҷашни Наврӯзи байналмилалӣ барқияҳои табрикӣ меоянду меоянд. Иддае аз ин тарикоти самимиро истинодан ба сомонаи Президенти Тоҷикистон меорем:
Субҳи имрӯз, 20-уми март дар саҳни Китобхонаи миллии Тоҷикистон бахшида ба фарорасии иди баҳору Наврӯз чорабинии фарҳангӣ таҳти унвони “Наврўзи хуҷастапай фархунда бод” доир гардид.
Чорабинӣ бо суханони муқаддиммавӣ муовини Директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон Гадобег Маҳмудов оғоз шуд. Вай ҳозиринро бо фарорасии Наврӯзи байналмилалӣ муборакбод гуфта, қайд намуданд, ки бо сайъю кўшиш ва ташаббуси
Дар таърихи фарҳанги мардуми эронитабор хеҷ як анъана ва расму ойине чун ҷашни хуҷастапай ва фархундаи Наврўз азизу арҷманд нест. Наврўз пайвандгари насли имрўз бо расму ойин, арзишҳои эстетикӣ, меҳру садоқат ва анъаноти ниёгон мебошад.
Бо омадани фасли баҳор ва рўидани гулҳои Наврўзӣ наврасону ҷавонони муқими нохияи Шаҳринав гули наврўзиро чида хона ба хона гулгардонӣ намуда, аз омадани фасли зебоиву
Баъд аз зӯҳри дирӯз дар ошёнаи якум, бо ташаббуси шуъбаи маъюбони Китобхонаи миллии Тоҷикистон бахшида ба фарорасии Наврӯзи фархундапай чорабинии фарҳангӣ таҳти унвони “Наврӯзи оламафрӯз” доир гардид. Чорабинӣ бо суханони муқаддиммавии муовини Директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон Салима Раҷабова оғоз шуд. Вай ҳозиринро бо фарорасии Наврӯзи шодбош гуфта,
Дар ҷаҳон ҳеҷ миллатеро наметавон пайдо кард, ки аз ҳазорсолаҳои гузашта то ба имрӯз аз ҷашну оини куҳани ниёгони худ бархӯрдор нагардида бошад. Миллати тоҷик ҳам аз асрҳои дур соҳиби ҷашну сурур буд, ки эътибор ва манзалати онҳо то ҳол маҳфузанд. Яке аз ҷашнҳои куҳане, ки хислати муттаҳидкунанда дошта, мардумро ба ҳам меоварад, ҷашни Наврӯз мебошад. Дар ин маврид Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Перезиденти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар
Тибқи иттилои Берун, рўзи шашуми моҳи фарвардин Наврўзи бузург аст. Гўянд, Худованд дар ин рўз аз офариниши ҷаҳон осуда гардидааст, чунки дар ин рўз Худованд муштариро офаридааст. Зардуштиён мегўянд, ки Зардушт дар ин рўз тавфиқ ёфтааст, ки бо Худованд муноҷот намояд ва Кайхусрав дар ин рўз ба ҳаво ба меъроҷ рафт ва дар ин рўз барои сокинони кураи Замин саодатро қисмат кардааст, бинобар ин мардум ин рўзро рўзи умед номидаанд. Ҳар кас дар бомдоди ин рўз, пеш аз он ки сухан
