Устод Искандар Мирзоев имсол ба синни мубораки 85 қадам мениҳад. Аз ҷумлаи журналистонест, ки собиқаи роҳбарӣ дорад ва боз ин ки аз зумраи роҳбарони муваффақ ҳам будааст. Муддати 12 сол муовини Раиси Кумитаи давлатии радио ва телевизиони Тоҷикистон буд. Замоне, ки кишвар ҳамагӣ як шабакаи телевизонӣ дошт. Ва дар нашрияҳои чопӣ низ ба ҳайси роҳбар кор кардааст. Ҳоло бознишаста аст, вале ҳар замон дар Кумитаи радио ва 

    Дувоздаҳ нафар аз китобдорон аз китобхонаи марказонидашудаи шаҳрии ба номи А.  Лоҳутӣ, Иниститути биологии Помир ба номи Х. Юсуфбеков, Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон  ба номи Шириншоҳ Шотемур муддати 10 рӯзи оянда бо омӯзиши як барномаи комили омӯзишии 56-соата дар Китобхонаи миллӣ маҳорати касбии худро такмил хоҳанд дод. Профессор Абдусалом Мирализода-Директори Китобхонаи миллӣ дар расми ифтитоҳи давраи нави омӯзишӣ иброз дошт, ки ин гуна дарсҳо ба хотири

   Наврўз яке аз қадимтарин, муқаддастарин ва пойдортарин ҷашнҳои ҷаҳонӣ мебошад, ки рамзи покиву озодагӣ, шодию сурур, ҳамрозӣ ва  ҳамдилӣ, пирӯзии равшанӣ бар торикӣ, нур бар зулмот, зебоӣ бар зиштӣ, маърифат бар ҷаҳолат, хубӣ бар  бадӣ буда,  беҳтарин ва зеботарин ҷашни ориёитаборон ва ҳоло тамоми мардуми сайёра мебошад. Ҷашни Наврўз дар ҳар минтақа, навоҳӣ, деҳа, кӯча ва ҳатто хонавода бо тарзи махсуси хеш пешвоз гирифта мешавад, мусалламан суннатҳои Наврўзӣ дар ҳама ҷо риоя карда 

   Рӯзи дувоздаҳум зодрӯзи Шариф Раҳимзода, яке аз чеҳраҳои маъруфи олами иқтисоди кишвар буд. Ба синни шаст қадам ниҳод. Тӯли солҳои камолоташ дар вазифаҳои гуногун ифои вазифа кардааст. Дипломат ҳам будаву Раиси Бонки миллӣ низ, раиси кумитаву мушовири Президент низ. Ва ҳоло вакили Парлумон аст. Муаллифи асару мақолаҳои зиёде оид ба такмили низоми бонкдории миллӣ, сиёсати инвестисионию саноатӣ ва самтҳои фаъолгардонии он аст.

Саҳар шуд, субҳидам шуд, лола сар зад,

Бунафша хайма дар куҳу камар зад.

Гули савсан ,бирав хоке ба сар кун,

Ки наргис тоҷи султонӣ ба сар зад.

   Баҳор омад ва як нишони он гулу сабза аст. Имрӯз олами атрофро саропо шукуфон мебинем. На танҳо дашту даман қабои сабз ба бар мекунад, балки шаҳриён низ аз гулҳои шукуфони сари роҳу раставу гулгаштҳо лаззат мебаранд. Бахусус ҳамин рӯзҳо

   Соро Сабзалиева – ҳунарманди шинохта ба сини мубораки 65 қадам гузошт. Аз ҷумла ҳунармандони дӯстдоштанист. Даҳҳо нақши хотирмон дар саҳнаи театр ва синамо дорад. Дар чандин намошномаҳои телевизионӣ ва гуфторҳои ҳунарии радио нақшҳо офаридааст. Дар дубляжи филмҳо саҳм гирифтааст.

   Соро Сабзалиева 11 марти соли 1954 дар  шаҳри Хоруғи ВМКБ таваллуд ёфтааст. Актрисаи театру кино, Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон (1990), Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон (2009). Фориғуттаҳсили Институти давлатии умумииттифоқии кинематографистони шаҳри Маскав (1975) аст. Аз ҳамон сол инҷониб дар Театри давлатии академӣ - драмавии ба номи Лоҳутӣ ҳунар