Агар гӯем, ки дар ин ду даҳаи охир ва ҳатто се даҳаи охир ҳеч касе ба мисли Озарахш дар таронаву оҳангу шеър дар як сатҳи қабулшуданӣ матраҳ набуд, шояд иштибоҳ накунем. Аз ҷавонӣ суруд месуруд, аввал аз ашъори бузургон: устодон Лоиқ, Бозор Собир, Гулрухсор, Қутбӣ Киром...Ва баъдан шеъру ғазалҳои худро ҳам ба нота кашид. Ва хеле марғуб месарояду мехонад. Шеъраш аз таронаву оҳанг ва таронаву оҳангаш болотар аз шеъраш. Маъруфияти Озарахш шояд беш аз ин аст

Китобхонаи миллии Тоҷикистон ахиран панҷ номгӯ китоби тозанашри Сарредаксияи илмии “Энсиклопедияи миллии тоҷик”-ро ба арзиши 41 075 сомонӣ харидорӣ кард.

Моҳи августи соли равон шуъбаи такмили адабиёти Китобхонаи миллии Тоҷикистон аз Муассисаи давлатии Сарредаксияи илмии “Энсиклопедияи миллии тоҷик” китобҳои босифати тозанашрро ба  маблағи 41 075 сомонӣ харидорӣ кард. теъдоди умумии китобҳои

Имрӯз, 12-уми августи соли 2017 ба зодрӯзи Лариса Демидчик-мунаққид, адабиётшинос ва муҳаққиқи шинохтаи давроним Шӯравӣ, доктори илмҳои филологӣ 90 сол пур шуд. Лариса Николаевна бештар соҳаи драматургияи тоҷикро пажуҳиш кардааст ва боз дар паҳлилу баррасии насри тоҷики замони Шӯравӣ низ хизматҳои шоиста кардааст.
Демедчик Лариса Николаевна 12 августи соли 

Бо он ки солҳо аз даргузашти Дамир Дустмуҳаммадов  сипарӣ мешаванд, ҷойи холимондаи ӯ дар оҳангсозии тоҷик бештар эҳсос мешавад. Дамир Дӯстмуҳаммадов шахсияте буд, ки аз худ асарҳои зиёди симфониву хорографӣ ба мерос гузошт ва имрӯз ҳам маъруфияти ӯ коҳиш наёфтааст.
Дамир  Дўстмуҳаммадов  6 –уми августи соли 1941дар шаҳри Тошкент таваллуд шудааст. Оҳангсози даврони Шӯравӣ ва яке аз 

Бурҳониддин  Баҳоваддинов  4 – уми августи соли 1953, дар шаҳраки  Ашти ноҳияи Ашт ба дунё омадааст. Доктори илми тиб (2000),  професор (2001).
Соли 1976 Донишкадаи давлатии тиббии Тоҷикистон ба номи Ибни Синоро хатм кардааст.
Фаъолияти кориаш аз фелдшерӣ ва духтурӣ дар беморхонаи клиникии  ёрии таъҷилии шаҳри Душанбе  (1976-1978) сор шудааст. Солҳои 1978-1980 дар ҳамин бемористон духтури ҷарроҳ,

Бебаҳс либоси миллӣ яке аз рукнҳои асосӣ ва ҷузъи бунёдии фарҳанги миллии мост. Барои пурра дарк намудани ин ҳақиқат ва дар амал татбиқ кардани он пеш аз ҳама дониши баланд ва худшиносии кофӣ лозим аст. Мутаассифона, бо сабаби ба талаботи рўзгори пурихтилофи имрўза ҷавобгў набудани донишу маърифати баъзе аз тоҷикдухтарони мо дар тарзи либоспўшии худ ба миллатҳои бегона тақлиду пайравӣ мекунанд. Агар мо ҳадди ақал аз он огоҳӣ дошта бошем, ки дар