Садриддин Айнӣ дар асарҳои худ ҳар ду калима (ҳам самоворхона ва ҳам чойхонаро ба кор бурда, зимнан ишорат намудаанд, ки «дар раставу бозорҳо ва чойхонаҳо ҳофизон сурудхонӣ менамуданд ва дар баъзе ҷойҳо қиссахонӣ мешуд». Дар охири асри XIX ва нимаи аввали асри XX дар чойхонаҳои баъзе шаҳрҳо шоҳномахонӣ, қиссахонӣ ва қиссгўӣ аз китобҳои «Шоҳнома», «Барзунома», «Абумуслимнома», «Чор дарвеш», «Ҷомеъ-ул-
Маҳфили навбатии “Ҳамешабаҳор” таҳти сарпарастии шоири маъруф Хайрандеш бо ширкати ҷамъе аз суханварон ва хонандагони толори хониши кӯдакон ва наврасони Китобхонаи миллӣ баргузор гардид.
Баъд аз таътили тобистона бори аввал хонандагони толори кӯдакон ва наврасон дар як маҳфил гирди ҳам омаданд. Дар суханони ифтитоҳи худ шоири дӯстдошта Хайрандеш иброз
Дар ҷамъомади тантанавии Китобхонаи миллӣ, ки дирӯз ба ифтихори 27-умин солгарди Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон баргузор шуд, зумрае аз кормандони фаъол бо Ифтихорномаҳо қадрдонӣ шуданд. Ҳамчунин Директори Китобхонаи миллӣ, профессор Абдусалом Мирализода зимни табрики кормандон ба муносибати ин санаи таърихӣ дар бораи роҳи тайшуда дар ин 27 сол суханронӣ кард.
Ҳамватанони азиз!
Дар остонаи бисту ҳафтумин солгарди истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки муқаддастарин ва бузургтарин ҷашни мардуми тамаддунсози тоҷик мебошад, кулли сокинони сарбаланди Тоҷикистон ва ҳамватанони бурунмарзиамонро самимона табрик мегӯям.
Маҳз истиқлолият имконият фароҳам овард, ки
Имрӯз дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо ташаббуси Шуъбаи хизматрасонии махсус ва шуъбаи тарғиб ва баргузории чорабиниҳои фарҳангӣ мизи мудаввар дар мавзӯи «Дурнамо ва ҳалли мушкилоти таъмини китобҳои Брайлӣ ба забони тоҷикӣ» доир гардид.
Директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон доктори илмҳои педагогӣ, профессор Абдусалом
Интишороти «Контраст» китоби дарсии донишманди тоҷик Зафар Сайидзодаро бо номи «История России» аз чоп баровард.
Ҳадафи муаллиф бо забони содаву осон баёни таърихи мухтари кишварест, ки бо Тоҷикистон шарики стратегист. Талош шудааст хеле мухтасар ва хеле фаҳмо донистаниҳои лозимро дар бораи Русия, сиёсат, таърих, фарҳанг, илми он аз давраҳои куҳан то ба рӯзҳои мо гирд оварад, то ҳар касе онро варақ мезанад, ба содагӣ
