Шуъбаи хизматрасонии махсус зиёда аз сӣ номгӯ китоби чопи солҳои гуногунро дар мавзуъи Ваҳдати миллӣ ба намоиш гузошт.
Аз ҷумлаи ин китобҳо “Қаҳрамони ваҳдат” аст, ки намунаи офаридаҳои қаламкашону соҳибдилонро дар бар мегирд. Ин навиштаҳо аввал дар рӯзноми “Ҷумҳурият” рӯйи чоп дидаву баъдан дар шакли китоби алоҳида ба нашр расидаанд.
Китобномаи Ваҳдати миллӣ китоби дигари ин силсила аст. Дар ин китоб мураттибон талош кардаанд исми ҳар

Панҷ нафар аз фаъолтарин кормандони Китобхонаи миллӣ имсол соҳиби роҳхат ба беҳтарин осоишгоҳҳои кишвар хоҳанд шуд
Ҳамчуноне қаблан ҳам хабар додем, Китобхонаи миллӣ моҳи май 5 ҳазору 427 аъзои навро пазируфт, ки ин болотарин сатҳи ҷалби хонанда    дар як моҳ аз замони фаъолияти ин боргоҳи маърифат будааст.
Зарфи панҷ моҳи аввали соли равон 17 ҳазору 836 нафар ба узвияти Китобхонаи

Нусхаи хаттии дигаре, ки дар фонди тиллоии шуъбаи дастхатҳои Шарқ ва китобҳои нодир нигоҳдорӣ мешавад, «Маҷмӯаи девон» мебошад, ки девони шуарои давраҳои гуногунро фаро гирифтааст. Дар дохили ин асар аз ҷумла «Девон»-и Камоли Хуҷандӣ аз ҷониби хаттоти зарринқалам Муҳаммадамини Ҳаким валади Баён Муҳаммад соли 1311 ҳиҷрӣ мутобиқ ба соли 1912 китобат шудааст, мутаасифона ҷойи китобати он зикр

Бархоста аз миёни мардум вай ҳанӯз дар овони бачагӣ дарк карда буд, ки фақр яъне чӣ? Ва қабл аз вақт вай аллакай навраси камолёфта буд. Ҳанӯз писарбачае буд, ки дарк кард: раҳоӣ аз фақр ва ақибафкандагӣ танҳо бо наҷот аз ҷаҳлу нодонӣ имконпазир аст. Вақте маориф барои ҳамагон дастрас мегардад, халқ соҳибмаълумот ва рушангаро мешавад. Ва ҳаёт ҳам ба ҷониби хубӣ тағйир мекунад. Аз ин рӯ дар синни 16-солагӣ, баъди хатми мактаби ҳафтсола ба қароре омад, ки омӯзгор шавад. Он замон вай дар бораи ягон шуҳрати ҳизбиву давлатӣ ҳам намеандешид.

Субҳи имрӯз боз ҳам рӯзи ободонӣ дар Китобхонаи миллӣ буд. Рӯзе, ки аз дирӯз гармтар буд ва акнун ҳар рӯзи фасли тобистон аз рӯзи пеши он гармтар мешавад.
Тобистон ва гармои ин фасл водор мекунад, ки ба дахатон, гулу буттаҳо ва сабзазор муносибати дигар сурат мегирад. Обмонии ду-се рӯза дигар кофӣ нест. Агар ҳар рӯз ниҳолҳоро ва гулҳоро об намонанд, онҳо хеле зуд пажмурда мешаванд.
Ба ҳамин мақсад кормандони Китобхонаи миллӣ имрӯз ободониро аз нигоҳубини гулҳову сабзаҳои назди бино

Рисолаи «Ашколи хутути исломия»-и Ҳоҷӣ дар хусуси намудҳои гуногуни хат ва хушнависӣ баҳс менамояд. Дар он 63 навъи хати арабӣ аз ҷумла: сулс, ёқутӣ, насх, кўфӣ, риқоъ, моҳӣ, гулзор, нохунӣ, настаълиқи ҷалӣ, таълиқ, шикастаи таълиқ, настаълиқи хафӣ, исрор, қуръонии бухороӣ, қуръонии кашмирӣ, ғубор ва монанди инҳо нишон дода шудаанд, ки он ҳамчун яке аз асарҳои хуби хаттотӣ аз аҳаммият холӣ нест.