«Дугоҳ» суруд ва оҳанги бостонии маросимию мавсимӣ, ки онро ба Борбади Марвазӣ мансуб медонанд. Номи яке аз шуъбаҳои мақоми «Ҳусайнӣ». Таркиби «Дугоҳ» аз ду бонг ва шуъбаҳои «Наҳованд» ва «Нишопураки Саркор» иборат аст. Кавкабии Бухороӣ дар асари худ «Дар баёни «Дувоздаҳмақом» тарзу усули эҷоди «Дугоҳ»-ро дар сози мусиқӣ чунин зикр кардааст:

 “Фурӯғи субҳи доноӣ...” ба сони як ҷашнвораи китобу китобхон ба анҷом расид. Дар чаҳорумин субҳи эълони ғолибону анҷоми Озмун сатрҳое хостам нависам, чун тӯли ин рӯзҳо гирифториҳои зиёд доштем ва намешуд ҳамаро вогузоштаву паси роёна нишаст ва эҷод кард. Аммо ҳоло фурсат расид, гузаштаро пеши назар меорам ва меболам, ки мо тавонистем бо як ишораи Пешвои миллат ва амри ӯ Озмунеро оғоз кунему ба поён 

 Чорумин даври озмуни “Фурӯғи субҳи доноӣ...” низ ба анҷом расид. Ғолибон эълон шуданд. Ба назар мерасад як иқдоми бузурге дар масъалаи китоб анҷом пазируфт ва гумонамон ҳам ин аст, ки ин марҳилаи аввали он буд ва эҳтимол меравад ташаббуси созандаи Пешвои миллат идома хоҳад кард. Миллат бояд ба китоб баргардад, роҳи дигаре мо надорем. Ва бо чӣ андешаи созандаи Сарвари давлати Тоҷикистон тасмим гирифтанд ин иқдомро амалӣ созанд. Бори аввал шояд дар минтақа озмуне  

 Дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон  бо ташаббуси кормандони Маркази такмили ихтисос семинари ҷумҳуриявӣ дар мавзўи «Ҳифзи ҳуқуқҳои муаллиф ва ҳуқуқҳои вобаста ба он дар ташкили китобхонаҳои электронӣ»доир гардид.

 Чорабиниро муовини директори Китобхонаи миллӣ Гадобек Маҳмудов  ҳусни оғоз бахшид ва иштирокчиёнро хайрамақдам гуфт.

 Дубовитский Виктор  Василевич 30 майи  соли 1954 дар вилояти Чкаловский таваллуд ёфтааст (ҳоло Оренбург). Муаррих, нависанда, д. и. таърих (2004) . Хатмкардаи  факултети  таърихи  УДТ ба номи В.И.Ленин (ҳоло ДМТ; 1976), Референти ноиби Президенти АИ  ҶШС Тоҷикисон (1976-1980) х.х.и. шуъбаи  таърихи  илм ва техника (1980 -1990) ҷонишини директор оид ба илм (11990-2012).

 Мудири  шуъбаи таърихи илм ва техникаи Инстститути таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносӣ ба номи А. Дониши  АИ  Ҷумҳурии Тоҷикистон (аз феврали 2012), ҳамзамон муаллимаи  калон ва дотсенти кафедраи

 Дубайтӣ шеъри ёздаҳҳиҷоии мураккаби иборат аз чаҳор мисраъ дар баҳри ҳазаҷи мусаддаси маҳзуф (ё мақсур), бар вазни мафоъӣлун мафоъӣлун мафоъйл (ё фаъўлун) аст. Ин вазн хоси танҳо дубайтӣ набуда, шоирони гузашта дар қолиби он маснавӣ, ғазал ва қитъа низ сароидаанд.

 Вожаи дубайтӣ бори нахуст дар «Луғати фурс» омадааст, намунаҳои нахустини он дар эҷодиёти Маҳмуди Варроқ (асри 10) дида мешаванд.

 Дар дубайтӣ бештар мазмунҳои баланди ишқӣ, фалсафӣ,