Олимони Маркази рушди инноватсионии илм ва технологияҳои нави Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон – Партоев Қ., Ясинов Ш.М., Сайдалиев Н.Х. ба муносибати 25 – солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон китоби навро таҳти унвони «Аҳамияти топинамбур дар таъмини озўқаворӣ ва сўзишворӣ дар Тоҷикистон» ба табъ расониданд.
Бино ба гуфтаи Шервони Умриддин, сухангӯи Академияи илмҳои Тоҷикистон, китоб аз 167
Шуъбаи адабиёти хориҷӣ яке аз шуъбаҳои асосии китобхонаи миллии Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ва онро метавон китобхонаи хурд дар дохили китобхонаи бузург номид.
Шуъбаи адабиёти хориҷӣ дар соли 1956 дар Китобхонаи миллии ба номи Абулқосим Фирдавсӣ кушода шудааст ва қатори бахшҳову шуъбаҳои дигар аз моҳи марти соли 2012 то ин замон дар бинои нави Китобхонаи миллии Точикистон фаъолият мекунад.
Фаъолияти Шуъбаи адабиёти хориҷӣ барои дар
Усмон Раҳматзода аз сентябри соли 1937 то феврали 1938 директори китобхона буд. Мавсуф соли 1906 дар ш. Хуҷанд дида ба ҷаҳон кушода, соли 1932 Институти иқтисоду савдои ш. Маскавро ба поин оварда, дар корҳои масъули ҳизбию давлатӣ заҳмат кашидааст. Солҳои 1939-1941 муҳаррири рўзномаи «Тоҷикистони Сурх» (ҳоло «Ҷумҳурият») буд. Иштирокдори Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1941-1945). Солҳои 1945-1947 дар Мактаби олии ҳизбии шаҳри
Ин бор дар маҳфили “Дастони моҳир” мавзуъ тасвири Занбӯр ва Момоҳаво буд. Чун тобистон аст ва замони гаштугузори ин ду ҷонвараки зебост. Бачаҳо дар бораи ин ду ҷонвараки хурдакак чӣ медонанд?
Саволе буд, ки чун анъана дар аввал ба ширкаткунандагонаш дода шуд. Мураббиён аввал посух гирифтанд ва баъдан донишҳои онҳоро дар ин бора пурра карданд. Гуфтанд, ки занбӯр ҷонвари хеле фоидаовар аст, ки шарбати гулҳоро мечашад ва ҳосили онро, ки асал аст,
Рӯзи 5 июли соли равон дар толори Конуни забони тоҷикӣ ва омӯзиши забонҳои хориҷии Китобхонаи миллии Тоҷикистон маҳфили рӯнамоии китоби “Назария дар бораи тафовут дар тибиати ашёӣ: дар мавриди қонуниятҳои тафовути табиат, минталитет ва зарфиятҳои инсон” бо иштироки олимони соҳаҳои гуногун, рӯзноманигорон ва доираи васеъи алоқамандон баргузор гардид.
Дар оғози ҳамоиш муаллифи китоб, физикдони тоҷик Т. Раҷабов дар хусуси ҳадафи таълифи китоб, мӯҳтаво ва моҳияти илмии мавзӯи он суханронда таъкид намуд, ки илми муосир дар шинохти табиати инсон имрӯз аз имкониятҳои соҳаҳои гуногуни донишҳои муосир истифода менамояд. Махсусан, аз нигоҳи қолабҳои тафаккури умумии тибатшиносӣ ва илмҳои дақиқ пажӯҳиш намудани вежагиҳои табиати инсон ба ҳукми анъана даромада истодааст.
Дар китоби мавриди назар мо бори нахуст кӯшиш ба харҷ додаем, ки
Ҳангоме ки вожаи маъюб ё маълул минҳайси унвоне, ки нисбат ба ашхоси бечора ва дорандаи нуқсҳои ҷисмонӣ корбаст мешавад, аз дидгоҳи банда хеле дарднок ва аламовар аст. Чунки ин ашхос дар ҷомиа на ба унвони гунаҳкор ё айбдор балки ба истилоҳи банда ин табақа бояд ба унвони «Тавонманд» баромад кунанд. Яъне табақаи ниёзманд нею табакаи «тавонманд» истифода бурда шавад. Чаро тавонманд? Дар ҳоле ки мо ин қишри ҷомеаро айбдору иллатдору имконияташон маҳдуду ва бо дигар сифатҳо ном мебарем, аммо
