Таҷлили Наврӯз дар сар то сари кишвар ҳамоно идома дорад. Шояд ин ягона ҷашнворае бошад, ки аз таҷлили такрор ба такрор касе хаста намешавад. Ин ҷашни баҳору сарсабзӣ, ҷашни ободиву озодагӣ. Ҷашнест, ки ниёконамон ба мо мерос гузоштаанд ва бо гузашти садсолаҳо он ҳамоно ҷавон мондааст. Ва таърихаш низ ба такрор хонданиву шуниданист.
Наврӯз, соли нав, сари сол, қадимтарин ҷашни
Баҳори имсол пайғоми дӯстӣ овард. Сафари Президенти Ҷумҳурии Ӯзбекистон Шавкат Мирзиёев ба Тоҷикистон дар китоби равобит миёни ду кишвари ҳамсоя саҳфаҳои тоза боз кард. Сардии муносибатҳоро об кард, дар дили садҳо ҳазор сокинони ду кишвар шӯълаи умедро фурӯзон намуд. Марзҳо боз мешаванд, рафтумад озод, тиҷорат озод мешавад.
Ҳангоми мутолиаи рӯзномаи «Оила» чашмам ба
Устод Шарифҷон Комилзода ба синни мубораки 60 қадам гузоштанд. Муборакашон бод ин шасти камолот!
Аммо боварнакарданист, чун гумонам ҳамагӣ дирӯзакак буд, ки дар Донишгоҳ гӯш ба суханони устод аввалин дарси саводи китобдорӣ меомӯхтам. Гумонам дирӯзакак буд, ки китоб ва китобхона ва муқаддас будани суханро аз забони устод мешунидам.
Садубист сол пеш, дар ҳамин рӯзҳои баҳорӣ Чинор Имомов, яке аз бунёдгузорони аввалин Ҷумҳурии Мухтори Тоҷикистон, арбоби давлатӣ, ҳизбӣ дида ба олам кушодааст. Ва 79 сол қабл дида аз олам бастааст.
Имомов Чинор (Очилдӣ) соли 1898 дар оилаи камбағал, дар деҳаи Зебони Панҷакент ба дунё омадааст. Соли 1911 дар мактаби маҳаллаи русии Самарқанд хондааст. Баъди хатми омўзишгоҳи ибтидоии олии чорсинфаи Самарқанд (соли 1917) Имомов роҳи муборизаро пеш гирифт ва ғалабаи Инқилоби Октябрро бо хурсандӣ истиқбол кард. Ў ходими ҳизбӣ ва давлатӣ буд. Аз соли 1918 аъзои КПСС буд.
Субҳи имрӯз дар Китобхонаи миллии Тоҷикистон бо ташаббуси ташкилоти ҷамъиятии эҳсонкории “Пешрафт” ва шуъбаи хизматрасонии махсуси Китобхонаи миллии Тоҷикистон мусобиқаи шоҳмот “Ҷоми Пешрафт-2018” миёни маъюбони шаҳри Душанбе доир гардид.
Директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон доктори илмҳои педагогӣ, профессор Абдусалом
Маҳфили навбатии “Равшандилон” бо ширкати ҷамъе аз эҷодгарони Шӯъбаи хизматрасонии махсус доир гардид. Шоири шинохта Хайрандеш ин бор ҳам чун маҳфилҳои пешин гардонандаи маҳфил буд. Вай дар оғоз ҳамаи ширкаткунандагонро ба фарорасии Наврӯзи оламафрӯз муборакбод кард. Дар сухани муқаддамотии худ ҳозиронро як бори дигар бо таърихи мухтасари Наврӯз ошно намуд ва фалсафаи ҷашнвораро шарҳ дод.
