Ҳар шахсияти адабӣ шарофату хосияте дорад ва дар ҳамин замина дар ёди ҳамқаламону шогирдон ва ҷомеа мемонад. Масалан: ҳамин ки қадами Боқӣ Раҳимзода ба Иттифоқи нависандагон мерасид, дар як лаҳза деги ҳазлу шӯхӣ ба ҷӯш меомад. Бо муаллим Мирсаид Миршакар рӯ ба рӯ меомадед, ҳатман мепурсид: "Ягон асари нав навишта истодаӣ ё не?".
- Ҳо, кам-кам ҷумбуҷӯл дорем, - посух медодем.
- Асари нағз бо ҷумбуҷӯли кам-кам рӯи коғаз намеояд, - бо
Ҳамватанони азиз!
Фардо барои мусулмонони ҷаҳон моҳи шарифи Рамазон фаро мерасад. Ба ин муносибат мардуми шарифи Тоҷикистонро самимона табрик мегӯям. Рамазон дар ҳаёти мусулмонон айёми озмоиши ирода, сабру таҳаммул ва ба камол расонидани дигар хислатҳои неки инсонӣ ба ҳисоб меравад.
Субҳи имрӯз Директори Китобхонаи миллии Тоҷикистон, профессор Абдусалом Мирализода Кордори Сафорати Ҷумҳурии Куриёи Ҷанубӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҷаноби Ли Вучёлро ба ҳузур пазируфт.
Директори Китобхонаи миллӣ меҳмони олиқадрро бо таърихи бунёди Китобхонаи миллӣ, шароити он, толорҳои хониш, бойгонӣ, омӯзиши забонҳои хориҷӣ ва ғайра ошно намуд.
Имрўз дар маҳфили «Дастони моҳир» шўъбаи кўдакон ва наврасон бахшида ба рўзи «Ғалаба» мавзӯъ сохтани мошинҳои зиреҳпӯши ҷангӣ, аз ҷумла тонк матраҳ шуд. Бачаҳо тонк сохтанд ва гуфтанд, ки бо ин тонкҳо мехоҳанд Ватани маҳбубро аз ҳар душман ҳимоя кунанд.
Нўҳуми май рўзи «Ғалаба» бар Олмони фашистӣ мебошад. Мардуми собиқ шуравӣ 1418 рўзи дароз ва душвор интизорӣ кашида, боварӣ доштанд, ки он рўзи
Дирўз шурўъ аз субҳи барвақт як гурӯҳ кормандони Китобхонаи миллӣ даст ба корҳои тозагиву ободонӣ ба боғи Китобхона заданд. Алафҳои боғ расидаву мавсими даравашон низ расида бу ва мебоист онро дарав мекарданд. Ин поккориро метавон як рӯзи дарави умумӣ дар ҳотаи Китобхонаи миллӣ номид.
Боронҳои пай дар пайи фасли баҳор, ки аз миёнаҳои моҳи апрел шуруъ ба боридан карданд, имкон надоданд, ки алафи боғ сари вақт дарав шавад. Ва ин борон сабабгори
Имрӯз ҳунарманди варзида ва яке аз чеҳраҳои шинохтаи театр ва синемои кишвар, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон, дорандаи ҷоизаи давлатии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакӣ Гурминҷ Завқибеков ба синни мубораки 90 қадам мегузошт. Дардо аламо, ки ҳамин гуна як ҳунарманди нотакрор ва борикназар умри тӯлонӣ надид ва имрӯз дар байни мо нест. Шоиста аст ҳоло бо чанд ҷумла аз ӯ ёд кунем.
Деҳаи зебоманзари Шучанди ноҳияи Рўшон, ки Гурминҷ соли 1929
